Buurtvoorlichters: méér dan een boodschap aan de deur

Toen John in 2024 tijdelijk de rol van projectcoördinator overnam vanwege een zwangerschapsverlof, wist hij meteen weer waarom de Buurtvoorlichters hem zo dierbaar zijn. “Ik kijk met heel veel plezier terug op die periode,” vertelt hij. “Het was geweldig om te zien hoeveel mensen wilden leren en hoe ze ook van elkaar leerden. Niet alleen met taal, maar ook op heel praktische manieren. Iemand helpen met een verhuizing, samen leren fietsen, er gewoon voor elkaar zijn. Dat vond ik echt bijzonder.”

John kent het project al vanaf het begin. In 2016 bezocht hij samen met Berthie van het Sociaal Team en Ben van Mozaïek Wonen het project Buurtvoorlichters in Lelystad. “Ik werkte toen als gebiedsregisseur voor de gemeente Gouda en was op zoek naar initiatieven die bewoners konden versterken. Wat ik in Lelystad zag, raakte me. Vrijwilligers gingen huis-aan-huis langs met een boodschap, leerden ondertussen Nederlands, overwonnen hun angsten en groeiden zichtbaar. Dat beeld liet me niet meer los.” Die ontmoeting inspireerde het drietal om het project ook in Gouda op te zetten.

“We zagen hoeveel kracht erin zit als mensen zich ontwikkelen én iets betekenen voor hun buurt. En dat dat ook nog eens zorgt voor betere communicatie in de wijk.” Want dat is volgens John een van de grote krachten van de Buurtvoorlichters: het directe contact aan de deur. “Brieven verdwijnen vaak ongeopend, en niet iedereen leest de wijkkrant of kan goed met internet overweg. Maar als iemand langskomt, een praatje maakt en iets uitlegt, dan komt die boodschap echt binnen. En het mooie is: je versterkt tegelijk het netwerk van vrijwilligers, bewoners en organisaties. Iedereen wint erbij.”

Een project dat hem is bijgebleven, is de voorlichting in de buurt rond het Zoutmansplein. “Daar kwam een nieuwe activiteit voor mensen met geheugenproblemen. Wij gingen met de Buurtvoorlichters de straat op om bewoners hierover te informeren. Het enthousiasme waarmee dat gebeurde, was prachtig om te zien. Iedereen voelde zich betrokken.” Wat hem vooral raakte, waren de kleine geluksmomentjes tijdens het werk. “Samen met iemand aan de deur staan, lol hebben, en tegelijk zien dat iemand iets doet wat ze eerder nooit durfde. Dat soort momenten blijven je bij.”

Op de vraag wat volgens hem de kracht is van het project, hoeft hij niet lang na te denken. “Integratie gaat niet over aanpassen aan de ander. Iedereen, waar je ook vandaan komt, heeft talenten en vaardigheden. Iedereen kan iets bijdragen. Dat maakt een samenleving rijk en bijzonder.”

De cultuur van de Buurtvoorlichters omschrijft hij als warm en verantwoordelijk. “Mensen voelen zich echt verantwoordelijk voor elkaar. Je merkt dat het team elkaar steunt, niet omdat het moet, maar omdat ze dat gewoon belangrijk vinden.”
Johns advies aan nieuwe Buurtvoorlichters is duidelijk. “Wees niet bang om iets te doen waarvan je niet zeker weet of je het kunt. Juist door het te proberen, ontdek je hoe waardevol je bent voor anderen.”

Bij zijn afscheid kreeg John een collage met foto’s van zijn tijd bij de Buurtvoorlichters. “Die hangt nog steeds aan mijn muur,” zegt hij glimlachend. “Elke keer als ik ernaar kijk, voel ik weer die verbondenheid. Het was een bijzondere tijd met bijzondere mensen.” Volgens John is het project Buurtvoorlichters iets dat in veel meer steden zou kunnen werken. “Het is een simpele, maar krachtige manier om mensen echt te bereiken en tegelijkertijd iets terug te geven aan de buurt. Die combinatie is goud waard.”