In Korte Akkeren zijn de Buurtvoorlichters de straat op gegaan. Deze diverse groep vrijwilligers, afkomstig uit allerlei landen, ging deze week langs de deuren om bewoners te informeren over Buurtbemiddeling en over de activiteiten in De Walvis. Tegelijkertijd helpt het initiatief ook nieuwkomers in het team zelf bij hun integratie: van het leren van de taal tot het opbouwen van sociale contacten.
Op de vroege woensdagmorgen druppelen de Buurtvoorlichters een voor een binnen bij buurtcentrum De Walvis. Coördinator Natasja Brouwer heet iedereen welkom en licht het doel van de dag toe: bewoners informeren over Buurtbemiddeling en de activiteiten in De Walvis. Dit is de vijfde en laatste dag dat de groep in de wijk op pad gaat met dit thema. Er volgt nog een korte briefing over wat je kunt zeggen aan de deur, en dan gaan de vrijwilligers in duo’s en trio’s met de folders de wijk in. Maar wat doen de Buurtvoorlichters precies?
De Buurtvoorlichters
Het initiatief begon ooit in Lelystad en is sinds 2017 ook actief in Gouda. In Korte Akkeren trekken de vrijwilligers er regelmatig op uit. Ze informeren bewoners, vooral degenen die minder goed of helemaal geen Nederlands spreken, over regelingen en initiatieven van bijvoorbeeld de gemeente Gouda of maatschappelijke organisatie Kwadraad, waar het project onder valt.
Het team is divers in leeftijd en achtergrond, en spreekt vaak meerdere talen. Dat maakt het makkelijker om aan te sluiten bij bewoners. ‘De brieven van de gemeente worden vaak niet goed of helemaal niet gelezen,’ legt Natasja uit. ‘Door het persoonlijk te vertellen, en als het kan ook in de eigen taal van de bewoner, komt de boodschap veel beter over.’ De Buurtvoorlichters delen niet alleen informatie, ze luisteren ook naar wat er speelt in de wijk en verwijzen bewoners door als dat nodig is. Zo fungeren ze als een soort wandelende sociale kaart.
Taal leren aan de voordeur
Anke en Jihan zijn een van de duo’s die op pad gaan. Jihan is Koerdisch en zit nu drie maanden bij de Buurtvoorlichters. Tijdens het langsgaan helpt Anke haar spelenderwijs met de taal: ze wijst voorwerpen aan en vraagt of Jihan de Nederlandse naam weet. Jihan schrijft alles op en Anke helpt haar de juiste spelling onder de knie te krijgen.
Niet elk gesprek loopt vanzelf. Shivam, een energieke student, merkt dat het vandaag wat stroef gaat. ‘Soms zit het mee, soms iets minder. Vandaag reageren mensen wat afhoudend.’ Een man deed eerder die ochtend nors de deur dicht. Toch blijft Shivam enthousiast en belt gewoon weer aan bij het volgende huis.
Natasja heeft inmiddels zelf ook een aantal gesprekken gevoerd. ‘Ik sprak net een vrouw die pas in de wijk woont,’ vertelt ze. ‘Ze kende De Walvis ook nog helemaal niet. Ik heb haar uitgelegd wat het is en wat je daar allemaal kunt doen. Ze leek heel blij met de info en zei dat ze een keer langs komt om te kijken.’
Een paar straten verder bellen Tayyabah en Joop aan bij een Chinees stel dat geen woord Nederlands spreekt. Tayyabah woont anderhalf jaar in Nederland en leert via de Buurtvoorlichters de taal. Joop is net met pensioen en wilde liever actief blijven dan thuis op de bank zitten. Na wat vriendelijk knikken en handgebaren opent de man des huizes een vertaalapp. Joop probeert via de telefoon uit te leggen wat Buurtbemiddeling is, maar de technologie laat hen in de steek: het woord wordt niet goed vertaald en de uitleg raakt verloren. Ze wijzen het stel nog op het Taalcafé in De Walvis, maar dat wordt vriendelijk afgewezen. Soms is de taalbarrière gewoon te groot.
Afronding van de dag
Alle straten die vandaag op de planning stonden, zijn afgewerkt. Terwijl de eerste regendruppels vallen, loopt de groep terug naar De Walvis voor een welverdiende kop koffie. Onderweg vertelt Shivam dat het werk van de Buurtvoorlichters veel verder gaat dan alleen informeren. Voor nieuwkomers is het een laagdrempelige manier om te wennen aan de taal én aan de samenleving. Ze oefenen gesprekken, bouwen een netwerk op en krijgen hulp bij praktische zaken.
Terwijl hij dat vertelt, gaat de telefoon van Nadezhda. Ze wordt gebeld door iemand van het Sociaal Team. Nadezhda is pas drie keer mee geweest en spreekt nog niet zo goed Nederlands. Natasja springt meteen bij: ze vertaalt het gesprek van beide kanten en helpt Nadezhda om zich goed uit te drukken.
Volgens Natasja is dat precies de kracht van het project. ‘Het begint met taal oefenen, maar het gaat verder dan dat. Veel mensen raken in een sociaal isolement als ze in Nederland komen. Door samen op pad te gaan, raken ze vertrouwd met nieuwe situaties en durven ze ook andere stappen te zetten, zoals deelnemen aan taalactiviteiten of lid worden van een sportclub. Dat helpt enorm bij de integratie.’
Eenmaal in De Walvis wordt er koffie en thee gezet en wordt er nog even besproken hoe het vandaag ging en wordt de administratie gedaan. Er wordt nog even gezellig met elkaar gepraat en dan gaat iedereen weer verder met de dag.
Volgende week trekken de Buurtvoorlichters verder: samen met de wijkagent gaan ze in Goverwelle langs de deuren met tips over inbraakpreventie. Voor nu nemen ze afscheid van Korte Akkeren, maar niet voor lang. ‘We zijn er snel weer,’ zegt Natasja. ‘Met een nieuwe boodschap, zoals altijd.’
Jari Bosma
Journalistiek student – Akkeren Actueel